Artsakh-Hayastan      Վերջերս նկատեցի Ստեփանակերտի փողոցներում և երթուղայինների վրա Ղարաբաղ Տելեկոմի նոր գովազի պաստառները: Սկզբից, երբ կարդացի այդ գովազդի վրա մեծ-մեծ տառերով գրված <<Ռումինգ Հայաստանում>> բառակաբակցությունը մի տեսակ տարակուսանքի մեջ ընկա, ու ակամա մտածեցի միթե՟ Արցախը Հայաստանի մի մասնիկը չէ, ի՟նչ  Հայաստանի մասինէ խոսքը, մի պահ իրոք ինձ օտար զգացի, քանի որ ես համարում եմ, որ ես ծնվել ու մեծացել եմ Հայաստանում, ու այսօր, որ  իմ Հայաստանի մի մասնիկ Արցախում հանդիպում եմ նման գրառումների ես իրոք ցավ եմ զգում: 1988թ. մեր ժողովուրդը ՄԻԱՑՈՒՄ էր կանչում պայքարում էր Մայր Հայաստանի համար, պայքարում էր, որ աղջատված, մաս-մաս եղած Հայաստան աշխարհի մի մասնիկը վերադարձնի Հայաստանի գիրկը ու մեծ զրկանքների ու տառապանքների գնով դա հաջողվեց: Ու այսօր իրոք ցավալի է, որ մեծ պայքարի գնով ձեռք բերվածը, մեր  ՄԻԱՑՈՒՄԸ աղավաղվում է նման կերպ, ինչո՟ւ պիտի մեր հայրենիքի երկու հատվածների միջև գործի ռումինգ՝ այդ արհեստական ջրբաժանը, ինչու՟ պետք է Արցախի հայը գտնվելով իր հայրենիքում՝ Հայաստանում, հեռազանգի ռումինքի միջոցով, ինչպես օրինակ դա կարվեր Ֆրանսիայում կամ Ճապոնիայում գտնվելու դեպքում: Երևի սա շատերիդ կթվա երկրորդական խնդիր, բայց միթե՟ իմ մտորումները ճիշտ չեն ու նվազ կարևորություն ունի:

Հ. Գ.

Աշխարհում դժվար թե գտնվի մի երկիր, որտեղ միևնուն միջազգային կոդ ունեցող տարածքում գուրծեր ռումինգ: Զավեշտտալի է իրոք, և Հայաստանի Հանրապետությունում, և Արցախում գործում է +374 միջազգային կոդը, փաստորեն այս դեպքում Հայաստանի Հանրապետությունը և Արցախը համարվում են մի երկիր՝ մեկ կոդով , բայց արի ու տես Հայաստանում հնարավոր է, որ նույն երկրում խոսել ռումինգով:

Advertisements