An interesting story about the beer. The beer, widely used and very popular nowdays, was not used in the antic world, it is mostly spread in Eastern countries — Egypt, Mesopotamia, China, Armenia, and the Western nations  for the first time met the beer in Armenia and from Armenia  the beer was taken to Greece and then spread throughout Europe, this fact was wrote by Xenophon’s in “Anabasis”  (BC 5th century), Xenophon was an  ancient  historian, soldier, philosopher, public figurein Ancient Greece. In his work  “Anabasis” (5th chapter)   arriving in a village of Ancient Armenia (by the way, according to some data it’s possible that the village was located in the territory of Artsakh) Xenophon wrote:  ” They were stored wheat, barley, vegetables, and barley wine in the craters (clay pots). In uper level of  vessels with the edges  in the wine floated barley, and there was stuck a reed, large and small sizes and who wanted to drink, had to taken a reed in his mouth and pull it through the wine.  Not mixed with water, the wine was very strong, but for local people it was a very pleasant drink. “

That is how Xenophon  describes the beer, which the Greeks first saw in Armenia. So according to Xenophon, nowdays so usful reed was discovered by Armenians.

Մի հետաքրքիր պատմություն գարեջրի մասին: Ներկայումս այդքան շատ տարածում ունեցող և շատ սիրված գարեջուրը, անտիկ աշխարհում այդքան էլ շատ տարածված չէր, այն հիմնականում տարածված էր Արևելքի երկրներում՝ Եգիպտոս, Միջագետք, Չինաստան, Հայաստան, ու հենց Հայստանում են առաջին անգամ Արևմուտքի ժողովուրդները հանդիպել գարեջրին ու հենց Հայաստանից էր առաջին գարեջուրը տարվել Հունաստան, ապա նաև տարածվել ամբողջ Եվրոպայում, դա է վկայում  Քսենքֆոնի “Անաբասիս” աշխմատությունը                (Ք. Ա. -րդ դար): Քսենոֆոնը հին հունական զորրավար, գրող, փլիսոփա, պետական գործիչ էր: Ահա, թե ինչ է գրում Քսենոֆոնը իր “Անաբասիս” աշխատության 5-րդ գլխում՝ ժամանելով Հին Հայաստանի մի գյուղ (ի դեպ՝ որոշ տվյալների համաձայն այդ  գյուղը հնարավոր էր գտնվում էր հենց Արցախի տարածքում). “Այնտեղ պահվում էին ցորեն, գարի, բանջարեղեն և կավե ամանների մեջ գարու գինի: Կավե ամանների կողքերով գինու մեջ լողում էին գարու հատիկներ և նրա մեջ դրված էր փայտե ձողիկներ՝ մեծ և փոքր չափսերով,  և ով ուզում էր խմել պետք էր բերանը վերցնել այդ ձողիկները, առանց ջրի հետ խառնելու այդ գինին շատ թունդ էր, բայց դրան սովոր մարդկանց համար այն շատ հաճելի խմիչք էր”

Այսպես էր Քսենոֆոնը նկարագրում գարեջուրը, որին հույները առաջին անգամ հանդիպել են Հայաստանում: Ի դեպ Քսենոֆոնի հաղորդած տվյալների համաձայն, ներկայումս սովորական  դարձած և տարածված, խմիչքների համար ձողիկները հայտնագործել են հայերը:

Advertisements